zakon żebraczy – English–Polski translations

🇵🇱 pl en 🇬🇧

zakon żebraczy noun

  /ˈzakɔ̃n ʒɛˈbrat͡ʃɨ/
  • (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakon o surowej regule zabraniającej posiadania majątku, utrzymujący się z pracy i z dobrowolnych datków zbieranych głównie podczas kwest;
 mendicant order
Wiktionary Links